Nazwa Jasmani nie pojawiła się przypadkiem. Nie szukaliśmy słowa, które po prostu dobrze brzmi, pasuje do wnętrza salonu albo budzi skojarzenia z egzotyką. Chcieliśmy, żeby miało znaczenie. Prawdziwe, głębokie i zakorzenione w miejscu, z którego wywodzi się to, co robimy.

W języku indonezyjskim jasmani oznacza ciało – jego fizyczny, namacalny wymiar. To, czego możemy dotknąć i co możemy poczuć. To ciało, które pamięta zmęczenie, napięcie i stres, ale również ciepło, ulgę, bezpieczeństwo i przyjemność.

To słowo było dla nas naturalnym wyborem także z innego powodu. Osoby, które tworzą nasz zespół i wykonują rytuały Jasmani, pochodzą z Bali. Przywożą stamtąd nie tylko techniki masażu, ale również sposób patrzenia na człowieka, w którym ciało nigdy nie jest czymś całkowicie oddzielonym od tego, co dzieje się w naszym wnętrzu.

Na Bali istnieje piękna idea dwóch przenikających się rzeczywistości. Pierwsza z nich to Sekala – świat widzialny, fizyczny, dotykalny. To ciało, oddech, ciepło dłoni, zapach olejku, dźwięk muzyki, temperatura pomieszczenia i światło, które otacza człowieka. Druga to Niskala – to, czego zobaczyć nie można, choć czasem można poczuć to znacznie silniej niż cokolwiek materialnego. Spokój. Emocje. Wewnętrzna cisza. Ukojenie. Ten szczególny moment, kiedy człowiek przestaje analizować, planować i odpowiadać światu, a po prostu przez chwilę jest.

W języku indonezyjskim istnieje również drugie słowo, które pięknie dopełnia nazwę naszego miejsca: rohani – duchowy, wewnętrzny wymiar człowieka. Dlatego często mówi się o człowieku jako o istocie jasmani dan rohani – cielesnej i duchowej jednocześnie.

I właśnie gdzieś pomiędzy tymi pojęciami narodziła się filozofia Jasmani. Wszystko zaczyna się od ciała. Od napiętych ramion, zmęczonych nóg, spiętych pleców. Od ciepła dłoni masażysty. Od zapachu, który wybierasz. Od temperatury łóżka. Od ciszy albo muzyki. Od pierwszego głębszego oddechu. To jest Sekala. To, co można poczuć natychmiast.

Ale bardzo często podczas rytuału zaczyna dziać się coś jeszcze. Myśli zwalniają. Oddech staje się spokojniejszy. Napięcie, którego być może nawet nie zauważaliśmy, powoli ustępuje. I nagle okazuje się, że człowiek przyszedł tylko po ulgę dla ciała, a znalazł chwilę ciszy, której od dawna mu brakowało.

To jest nasze Niskala.

Nie próbujemy przenosić Bali do Polski poprzez dekoracje czy egzotyczne symbole. Chcemy zachować coś znacznie subtelniejszego – sposób troski o człowieka, w którym dotyk ma znaczenie, uważność jest częścią rytuału, a ciało nie jest traktowane jak kolejna rzecz, która ma być sprawna, produktywna i gotowa do działania.

Wierzymy, że czasem trzeba zacząć właśnie od jasmani – od ciała – żeby mogło uspokoić się również rohani, to, co pozostaje głębiej.

Dlatego nazwaliśmy to miejsce Jasmani. Bo wszystko zaczyna się od ciała. Ale czasem, kiedy ciało wreszcie się zatrzymuje, odpoczywa również coś, czego nie da się zobaczyć.